Orzeł

W ordynku królewskim Hohenzollernów istniały tzw. orły, odznaczenie cywilne nadawane przede wszystkim naukowcom, nauczycielom i artystom. Zamiast krzyża otrzymywali oni noszonego na szyi lub piersi emaliowanego na czarno orła pruskiego z pełnymi regaliami, z czarno-białą szachownicą herbu Hohenzollernów na piersi i z niebieskim medalionem z dewizą orderu „VOM FELS ZUM MEER” (symbolizującą drogę dziejową rodu od zamku na skale w Norymberdze do Bałtyku) pod głową orła.

„Od skał do morza” to motto, które wisi niczym aureola wokół głowy pruskiego orła. Taką nazwę nosiło także popularne czasopismo ukazujące się w latach 1881–1917 i obok „Gartenlaube” i „Daheim” było jednym z najpoczytniejszych periodyków w niemieckim domu mieszczańskim Cesarstwa. Królewski Order Hohenzollernów z majestatycznym orłem ma ze statecznym magazynem więcej wspólnego, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka.

Zakon domowy narodził się 5 grudnia 1841 roku, kiedy został założony wspólnie przez książąt Hohenzollern-Hechingen i Hohenzollern-Sigmaringen. Po przejściu obu księstw do Prus w 1850 r., 16 stycznia 1851 r. król Fryderyk Wilhelm IV podniósł je do rangi domu królewskiego. Statut upamiętniał ekspansję dynastii „od skalistego szczytu Hohenzollernów… do Morza Bałtyckiego i przez basen Morza Północnego”, a następnie przyjął motto „Od skały do ​​morza”. Order został przyznany w dwóch dywizjach, każda po trzy klasy. Oddział wojskowy miał kształt krzyża z orłem, do którego w 1864 roku dodano miecze, zaś oddział cywilny reprezentował orzeł z tarczą w barwach pruskich. Zakazy te zarezerwowane były dla osób, które „zasiewają ziarno postaw wiernych i czynów wiernych w sercach dorastających pokoleń, czy to poprzez poważną dyscyplinę młodzieży i rozbudzanie w szkole postaw bogobojnych, lojalnych i patriotycznych, czy też poprzez to poprzez wybitne dzieła sztuki i nauki…” Statut przewidywał trzy klasy zakonu: Wielkiego Komendanta, Komandora i Rycerza.

Jednak w 1861 r. król utworzył dla obu departamentów czwartą najniższą klasę, czyli posiadaczy, czyli cywilny porządek domowy tej klasy, prosty srebrny orzeł z nałożonymi emalią barwami pruskimi. Nadawany był niemal wyłącznie nauczycielom i duchownym, przeważnie u schyłku kariery zawodowej. Odbiorcą Orderu był nauczyciel Heinrich August Gressel, który otrzymał je 21 sierpnia 1911 roku. Od około 1895 roku był jedynym nauczycielem prowadzącym szkołę wiejską w Brönninghausen, obecnie części dzielnicy Heepen w Bielefeld. Najwyraźniej poprzez „poważną dyscyplinę” zaszczepił w dzieciach dokładnie taką postawę, jaką statut zakonu uważał za pożądaną, tak że po odejściu z zawodu nauczyciela dostąpił tego zaszczytu.

źródło: Wikipedia i historisches-museum-bielefeld.de