1919-1938
-
Wojskowa Odznaka Sportowa Wehrsport Stahlhelmbund 1930
35,00 złOdznaka sportowa wojskowa (niem. Wehrsport-Abzeichen) członków Stahlhelmbund, który był organizacją paramilitarną, jedną z wielu jakie powstały w Niemczech po kapitulacji w 1918 r. Był rodzajem sprzeciwu przeciwko narzuconemu przez zwycięzców porządkowi Republiki Weimarskiej i ograniczeniom jakie nałożone zostały w zakresie posiadania armii i uzbrojenia. Była to dobrze zakamuflowana armia, która na początku lat trzydziestych liczyła ok.500 000 osób.
Związek prowadził regularne zajęcia o profilu wojskowym w różnych specjalnościach, członkowie nosili mundury. Prezentowana odznaka nadawana była członkom Stahlhelmbundu, którzy pomyślnie przeszli szereg ćwiczeń wojskowych. Sporty wojskowe lub szkolenie wojskowe to inne nazwy sportów wojskowych i terminy ogólne określające różne ćwiczenia związane z wojskiem. Mogły one obejmować marsze przełajowe i biegi na orientację, tory przeszkód, ćwiczenia w strzelaniu do celu, trening walki wręcz, taktykę ataku i obrony.
Odznaka noszona była na kołnierzu, na aksamitnej patce. Oznaczenia Wehrsport ustanowione zostały w roku 1930 i obowiązywały do 1932 roku. Wehrsport-Abzeichen zostały wyprodukowane przez fabrykę “Der Stahlhof” z Magdeburga, oficjalnego producenta insygniów i pamiątek Stahlhelmbundu. Według katalogu wydrukowanego wiosną 1930 r. Para odznaczeń sportowych wojskowych z białego metalu była warta 95 Pfennigs.
źródło: internet
-
Zawieszka patriotyczna z czaszką, kolor stare srebro – III Rzesza
35,00 złWisiorek z czaszką z czasów III Rzeszy najczęściej noszony przez kobiety lub dzieci. Zawieszany był na łańcuszku lub rzemyku. Wysyłamy razem z rzemykiem.
-
Zawieszka patriotyczna ze swastyką, kolor srebrny – III Rzesza
35,00 złWisiorek ze swastyką z czasów III Rzeszy najczęściej noszony przez kobiety lub dzieci. Zawieszany był na łańcuszku lub rzemyku.
-
Zawieszka patriotyczna ze swastyką, kolor stare srebro – III Rzesza
35,00 złWisiorek ze swastyką z czasów III Rzeszy najczęściej noszony przez kobiety lub dzieci. Zawieszany był na łańcuszku lub rzemyku.
-
Złoty Krzyż Zasługi I klasy za 40 lat wiernej służby publicznej (Treuedienst-Ehrenzeichen 1.Stufe für 40 Jahre 1938) – III Rzesza
60,00 złTa odznaka honorowa została podarowana przez kanclerza Rzeszy Adolfa Hitlera 30 stycznia 1938 roku z okazji 5 rocznicy przejęcia władzy przez narodowych socjalistów. Nagroda składała się z 2 poziomów i poziomu specjalnego:
- I stopień nadawany był urzędnikom państwowym, urzędnikom, kolejarzom i robotnikom po 40 latach wiernej służby w służbie publicznej i był pozłacanym krzyżem.
- II stopień został nadany po 25 latach służby publicznej i był Krzyżem Srebrnym.
- Specjalny poziom został przyznany robotnikom i pracownikom sektora prywatnego za 50 lat wiernej służby i był również srebrnym krzyżem, ale dębowy wieniec między ramionami krzyża jest złocony, a na górnej części znajduje się pozłacana liczba – 50 ramię krzyża.
Na odwrocie napis: – Za wierną pracę (Für treue Arbeit). Oprócz bezpośredniego okresu służby wzięto pod uwagę okresy w Służbie Pracy Rzeszy, studia, służbę i szkolenie wojskowe, uwięzienie bez własnej winy i inne okresy kandydowania itp. Kiedy przyznano wyższy poziom, drugi poziom musiał zostać odrzucony, ale pozostał przy uhonorowanym. 12 sierpnia 1944 r. ponownie rozszerzono Medal Za Lojalność. Złoty liść dębu z numerem 50 na wstędze był ofiarowany na 50 lat. Projekt pochodzi od prof. Richarda Kleina z Monachium. Znanymi producentami byli: W. Deumer, Lüdenscheid, Deschler & Sohn, Monachium, Steinhauer & Lück, Lüdenscheid oraz Wächtler & Lange, Mittweida.
Źródło: J. Nimmergut, Niemieckie ordery i odznaczenia do 1945 r., tom IV, 2001.
-
Złoty medal I stopnia za 25-letnią wierną służbę w SS (SS-Dienstauszeichnung 1. Stufe für 25 Jahre) – III Rzesza
65,00 złOdznaczenia za zasługi dla SS wręczono pierwszy raz 30 stycznia 1938 r., w 5. rocznicę przejęcia władzy przez narodowych socjalistów, kanclerza Adolfa Hitlera. Do nagrody wyznaczone były wszystkie stowarzyszenia oddziałów dyspozycyjnych SS, stowarzyszenia Totenkopf i szkoły SS Junker. W dniu 21 października 1938 r. w drodze rozporządzenia określono wygląd odznaczenia za zasługi.
Nagroda składała się z 4 poziomów.
I stopień przyznawano po 25 latach służby,
II stopień po 12,
III stopień po 8,
IV stopień po 4 latach lojalnej służby.I i II etap to krzyże w kształcie swastyki o wymiarach 37 x 37 mm, złocone lub posrebrzane. Poziomy 3 i 4 są w formie medalowej. Na wstążkach 1. i 2. poziomu znajdują się 2 Runy Zwycięstwa wyhaftowane w odpowiednim kolorze złotym lub srebrnym.
Jak wszystkie odznaczenia służbowe w latach 1933-1945, odznaczenie SS noszono na wstędze chabrowej na lewej piersi lub na belce medalowej, przy czym wstęga II i I stopnia przedstawiała tkane runy w wskazanym kolorze (srebrny lub złoty). Gdy przyznawano wyższą nagrodę za zasługi, niższa miała być odrzucana, ale pozostawała własnością osoby, której ją powierzono.
Do 1945 roku nie wprowadzono żadnych dalszych zmian. Dokładnych numerów nagród nie można już określić, ponieważ była to nagroda masowa. Jednak największą liczbę nagród uzyskano w czwartym i trzecim etapie. Poziom 2 i 1 był noszony w rzadkich przypadkach przez tak zwanych starych wojowników. Odznakę za służbę SS można było również nosić na równi z odznaką za służbę Wehrmachtu.
Źródło: J. Nimmergut, Niemieckie ordery i odznaczenia do 1945 r., t. 4, 2001.
-
Złoty Odznaka Sportowa Lidera Hitlerjugend (Führer-Sportabzeichen der Hitlerjugend) – III Rzesza
60,00 złOdznaka Młodzieży Hitlerowskiej (ufundowana w 1934 r.) była nagrodą za osiągnięcia sportowe i dobrą wiedzę trenerską. Miało to na celu promowanie wojowniczej postawy młodzieży męskiej wobec obowiązku (wojennego).
„Każdy zdolny, myślący przyszłościowo Hitlerjugend i przywódca Hitlerjugend musi dążyć do zdobycia odznaki Hitlerjugend – tej wysokiej nagrody przyznawanej przez przywódcę Młodzieży Rzeszy”. W szkoleniu ideologicznym Hitlerjugend uczestniczyli co najmniej w ośmiu domowych wieczorach. Dla członków Marynarki Wojennej Hitlerjugend zadania związane ze sportami morskimi zastąpiły warunki do uprawiania sportów terenowych.” (z księgi wyczynowej młodzieży niemieckiej i Hitlerjugend).
Hitler domagał się swoich celów edukacyjnych w sposób propagandowy i obrazowy. W swoim przemówieniu z 14 września 1935 roku zażądał przed 54 000 młodych Hitlerjugend, aby stali się „zwinni jak charty, twardzi jak skóra, twardzi jak stal Kruppa”: „Nic w życiu narodowym nie jest dane za darmo; wszystko musi walczyć i zwyciężać. […] Musisz nauczyć się być twardym, znosić trudności bez załamywania się”.
Odznaka Hitlerjugend przyznawana była w trzech etapach: w żelazie (15 lat), w brązie (16 lat) iw srebrze (17 lat i więcej). Nie było do tego wymagane żadne wysokie indywidualne osiągnięcie, „warunki mógł spełnić każdy Hitlerjugend”.
Po pomyślnym przejściu testów wydajności, Lider Sportu Rzeszy przyznał Złotą odznakę wydajności HJ. W latach 1934-1937 przyznano łącznie 55 277 odznak za osiągnięcia HJ.
Odznaka Lidera Sportowego HJ została podarowana 6 maja 1938 r. przez Przywódcę Młodzieży Rzeszy Baldura von Schiracha. Liderzy HJ powinni być szczególnym wzorem dla młodzieży, a także w coraz większym stopniu spełniać wymagania stawiane jej członkom. Dotyczyło to również sportu. Rozkazem z 18 stycznia 1937 r. ustalono, że wszyscy przywódcy Hitlerjugend i Niemieckiej Młodzieży od Fähnlein i Gefolgschaftsfuhrer wzwyż muszą co roku spełniać warunki Führerzehnkampfes . Odznaka sportowa lidera została przekazana jako zewnętrzny znak osiągnięć. W 1939 roku odznaka została wprowadzona jako ostatni poziom odznaki artystycznej HJ – D. Warunkiem było posiadanie srebrnej odznaki artystycznej HJ. Odznaka sportowa przyznawana była w 2 stopniach w zależności od wieku. Poziom A wydawany był od 7500 punktów, poziom B od 6500 punktów. Odznaka wydawana była na okres 5 lat, podczas których dwukrotnie trzeba było spełnić warunki dziesięcioboju. Pierwsze przyznanie nastąpiło w 1938 r., a następnie corocznie 2 października.
-
Łotewski guzik wojskowy i policyjny kolor stary mosiądz śr. 22 mm
4,10 złGuzik Łotewskiej organizacji Aizsargi, będącej w latach 1918-1940 Łotewską obroną terytorialną. Guzik używany również w oddziałach policji pomocniczej (Schutzmannschaft) oraz jednostkach Łotewskich Waffen-ss. Według innych źródeł (buttonarium.eu) guzik łotewski, prawdopodobnie leśników. Replika, średnica 22 mm, kolor stary mosiądz.
