niemcy
-
Medal pamiątkowy za ratowanie życia 1937 (Rettungsmedaille 1937) – III Rzesza
45,00 złKopia medalu pamiątkowego za ratowanie życia (Rettungsmedaille) – niemieckie odznaczenie cywilne i wojskowe. Było to bardzo zaszczytne odznaczenie. Nadawano je osobom (zarówno cywilom, jak i żołnierzom, strażakom czy policjantom), które z narażeniem własnego życia i zdrowia uratowały inną osobę (np. z pożaru, tonącą, czy podczas wypadku). Medale za ratowanie życia mają w Niemczech długą tradycję sięgającą czasów pruskich. Kiedy naziści doszli do władzy, w 1933 roku przywrócono to odznaczenie, ale początkowo widniał na nim stary orzeł z czasów Republiki Weimarskiej (bez swastyki).
Oryginalnie medal był noszony na lewej piersi na charakterystycznej, jasnopomarańczowej wstążce z dwoma białymi paskami po bokach. Wersja gabinetowa została wprowadzona dekretem Adolfa Hitlera w 1937 roku. Zmieniono wówczas awers: wprowadzono nowego, państwowego orła z opuszczonymi skrzydłami, który na piersi ma tarczę ze swastyką. Odznaczenie to nadawano aż do końca wojny w 1945 roku.
-
Medal Pamiątkowy za wojnę 1939/1940 – III Rzesza
45,00 złJest to kopia. Bardzo ciekawy przypadek numizmatyczno-historycznego niezrealizowanego niemieckiego odznaczenia z czasów II wojny światowej: Kriegsdenkmünze 1939/1940 (Medalu Pamiątkowego za Wojnę 1939/1940). Prace nad tym medalem rozpoczęto latem 1940 roku, tuż po błyskawicznych i spektakularnych zwycięstwach Wehrmachtu w Polsce, Norwegii i – przede wszystkim – po szybkim upadku Francji. Część niemieckiego naczelnego dowództwa uważała, że wojna na kontynencie jest już praktycznie zakończona. Miał to być medal masowy, wręczany milionom żołnierzy w ramach świętowania Endsieg (Ostatecznego Zwycięstwa), stanowiąc odpowiednik Krzyża Honorowego nadawanego weteranom I wojny światowej. Kiedy konflikt rozszerzył się na Afrykę Północną, Bałkany, a pod koniec 1941 roku Wehrmacht utknął w morderczych walkach na froncie wschodnim (w tym poniósł klęskę pod Moskwą), mit szybkiego zwycięstwa upadł. Wobec perspektywy długiej, wyczerpującej wojny, wydawanie “medalu zwycięstwa” stało się absurdem, a projekt całkowicie porzucono. Z odznaczenia nigdy nie wydano ani jednej oficjalnej sztuki.
Oryginały to “białe kruki”: Przed anulowaniem projektu wyprodukowano jedynie bardzo nieliczne, prototypowe partie (tzw. Musterprägungen) w firmie E.F. Wiedmann we Frankfurcie nad Menem. Do dziś przetrwała zaledwie garstka takich próbnych egzemplarzy na całym świecie. Gdy pojawiają się na elitarnych zachodnich aukcjach domów militarnych, ich ceny potrafią przekraczać 1500–2000 dolarów.
-
Medal pamiątkowy, 40 Pancerny Batalion Rozpoznawczy 1942 – III Rzesza
45,00 złJest to kopia pamiątkowego medalu wojskowego PANZERAUFKLÄRUNGSABTEILUNG 40 – Pancerny Batalion Rozpoznawczy, który wchodził w skład 14. Dywizji Pancernej Wehrmachtu.
Medal nienoszony, o charakterze gabinetowym z okresu III Rzeszy. Był to medal półoficjalny (tzw. Nichttragbare Erinnerungsmedaille), zamawiany często ze składek żołnierskich lub funduszy dowództwa jednostki. Miał charakter prestiżowej pamiątki o wartości sentymentalnej, którą żołnierz trzymał w pudełku, wysyłał rodzinie do domu lub stawiał w gablotce.
Został wybity w 1942 roku i miał na celu upamiętnienie szlaku bojowego i służby żołnierzy tej jednostki. Bito je z posrebrzanego metalu lekkiego (np. z aluminium lub tzw. cupalu), a rzadziej z cynku czy miedzi.
Producent i projektant: Profil żołnierza zaprojektował prof. Richard Klein (stąd litera “R”), a produkcją zajmowała się bardzo znana w tamtym okresie monachijska firma Deschler & Sohn, która dostarczała dla reżimu większość najwyższych odznaczeń.
-
Obrączka srebrna / czarna członka SS
45,00 złObrączka w kolorze srebrnym przecierana srebrną emalią z powtarzającym się wokół wzorem podwójnej runy zwycięstwa, symbolu SS.
UWAGA! Proszę pamiętać, że to nie jest biżuteria normalnego użytku, to jest przedmiot kolekcjonerski lub do rekonstrukcji i tylko w ten sposób powinien być wykorzystywany.Jak dobrać odpowiedni rozmiar?
-
Obrączka srebrna / czarna z napisem
45,00 złObrączka w kolorze srebrnym przecierana srebrną emalią z wewnętrznym napisem “Gott mit uns”.
UWAGA! Proszę pamiętać, że to nie jest biżuteria normalnego użytku, to jest przedmiot kolekcjonerski lub do rekonstrukcji i tylko w ten sposób powinien być wykorzystywany.Jak dobrać odpowiedni rozmiar?
-
Obrączka srebrna / czarna ze orłem III Rzeszy
45,00 złObrączka w kolorze srebrnym przecierana srebrną emalią z powtarzającym się wokół wzorem swastyki.
UWAGA! Proszę pamiętać, że to nie jest biżuteria normalnego użytku, to jest przedmiot kolekcjonerski lub do rekonstrukcji i tylko w ten sposób powinien być wykorzystywany.Jak dobrać odpowiedni rozmiar?
-
Obrączka srebrna / czarna ze wzorem
45,00 złObrączka w kolorze srebrnym przecierana srebrną emalią z powtarzającym się wokół wzorem swastyki.
UWAGA! Proszę pamiętać, że to nie jest biżuteria normalnego użytku, to jest przedmiot kolekcjonerski lub do rekonstrukcji i tylko w ten sposób powinien być wykorzystywany.Jak dobrać odpowiedni rozmiar?
-
Odznaka byłych żołnierzy Der Stahlhelm 1918 (Der Stahlhelm, Bund der Frontsoldaten 1918)
35,00 złDer Stahlhelm, Bund der Frontsoldaten, powszechnie znany jako Der Stahlhelm (Stalowy hełm), była niemiecką organizacją byłych żołnierzy z I wojny światowej istniejącą od 1918 do 1935 roku. Wchodziła w skład „Czarnej Reichswehry” i w schyłkowym okresie Republiki Weimarskiej działała jako paramilitarne skrzydło Monarchistycznej Niemieckiej Narodowej Partii Ludowej (DNVP), umieszczane na zebraniach partyjnych na stanowiskach uzbrojonych ochroniarzy (Saalschutz).
Der Stahlhelm zostało założone 25 grudnia 1918 roku w Magdeburgu. Liga była od początku punktem zbornym sił odwetowych i nacjonalistycznych. W organizacji dominował światopogląd zorientowany na poprzedni reżim cesarski i monarchię Hohenzollernów.
Chociaż Der Stahlhelm był oficjalnie podmiotem bezpartyjnym i ponadpartyjnym, po 1929 roku nabrał charakteru antyrepublikańskiego i antydemokratycznego. Jej celem była dyktatura niemiecka, przygotowanie programu odwetowego i ukierunkowanie lokalnej akcji antyparlamentarnej. Ze względów politycznych jej członkowie odróżnili się od partii nazistowskiej (NSDAP) jako „niemieccy faszyści”.
Po przejęciu władzy przez nazistów 30 stycznia 1933 r. nowe władze wezwały do połączenia się z partyjną organizacją paramilitarną Sturmabteilung (SA). Der Stahlhelm nadal starał się zachować dystans wobec nazistów.
W dniu 27 kwietnia 1933 r. Seldte oficjalnie ogłosił Der Stahlhelm podporządkowanym dowództwu Hitlera. Próby integracji Der Stahlhelm przez nazistów zakończyły się sukcesem w 1934 r. W trakcie „dobrowolnego” procesu Gleichschaltung organizacja została przemianowana na Nationalsozialistischer Deutscher frontkämpfer-Bund (Stahlhelm) Narodowo-Socjalistyczna Niemiecka Federacja Kombatantów (NSDFBSt), podczas gdy duże części zostały włączone do SA jako kontyngenty Wehrstahlhelm, Reserve I i Reserve II.
Pozostałe lokalne grupy NSDFBSt zostały ostatecznie rozwiązane dekretem Adolfa Hitlera z 7 listopada 1935 r. Rywal Seldte, Duesterberg, został internowany w obozie koncentracyjnym Dachau w noc długich noży na początku lipca 1934 r., Ale wkrótce potem został zwolniony.
Listopad 1933 przyniósł wprowadzenie przez Der Stahlhelm odznaki za długoletnie członkostwo. Stowarzyszenie wspierało Hitlera w czasie jego walki o władzę i takowa nagroda mogła być noszona. Stworzono kilka wersji odznaki z różnymi datami wstąpienia do organizacji. Daty te biegły od 1918 roku (siedemnastu odbiorców) do 1932r.
-
Odznaka członka Hitlerjugend (Hitlerjugend Mitgliedsabzeichen) – III Rzesza
37,00 złHitlerjugend powstała na II Zjeździe Partii Rzeszy 3 i 4 czerwca 1926 roku w Weimarze. Do czasu dojścia NSDAP do władzy w 1933 r. Hitlerjugend była stosunkowo małą organizacją młodzieżową. Na początku członkostwo było dobrowolne. W 1933 roku wszystkie inne organizacje młodzieżowe zostały zdelegalizowane, a HJ stała się jedyną państwową organizacją młodzieżową. 1 grudnia 1936 r. uchwalono „Ustawę o Hitlerjugend”, a 25 marca 1939 r. wprowadzono „obowiązkową służbę młodzieżową”. To sprawiło, że członkostwo w Hitlerjugend było obowiązkowe. Liczba członków wzrosła z około 100 000 w 1932 r. Do 8,7 mln w 1939 r.
Pokazana tutaj odznaka członkowska Hitlerjugend (HJ) była noszona przez wszystkich członków, którzy przeszli okres próbny i „test pippingowy” od około 1929 r. Noszona była na lewej kieszeni na piersi. Ze względu na dużą liczbę odznak znanych jest wielu producentów. Mogą one nieznacznie różnić się wyglądem. Pomimo dużej liczby produkcyjnej nieuszkodzone dobre egzemplarze są stosunkowo rzadkie.
źródło: Internet
-
Odznaka członkowska Deutsches Jungvolk (Deutsches Jungvolk Mitgliedsabzeichen) – III Rzesza
37,00 złOdznaka członkowska Deutsche Jungvolk (DJ) została prawdopodobnie wprowadzona około 1931 roku przez przywódcę Hitlerjugend, Theodora Adriana von Renteln. Po rezygnacji Kurta Grubera objął kierownictwo „Hitlerjugend, Bund deutscher Arbeitsjugend” (od lipca 1926) na krótki czas od października 1931 do 1932 jako 1. Reichsführer HJ. Po rezygnacji Grubera siedzibę HJ przeniesiono z Plauen do Monachium. Deutsches Jungvolk ma swoje korzenie w nacjonalistycznych grupach ruchu Wandervogel. Latem 1930 r. grupy austriackie i niemieckie połączyły się, tworząc „Niemiecką Młodzież, Ligę Młodzieży Wielkich Niemiec”. W 1931 DJ był związany z Hitlerjugend i od tego czasu był częścią Hitlerjugend. Niemiecka młodzież była narodowo-socjalistyczną organizacją młodzieżową zrzeszającą chłopców w wieku od 10 do 14 lat. Znakiem rozpoznawczym niemieckiej młodzieży był singiel „Siegrune”. W wieku 15 lat musiał przejść do Hitlerjugend.
Organizacja była tu również na zasadzie lidera, a członkowie posiadali szeregi. Grupy te nazywały się Jungeschaft, Jungzug, Fähnlein, Jungstamm i Jungbann. Stopnie były analogiczne do tego z dodatkiem „Führer”, np. Jungzugfuhrer, Fähnleinfuhrer lub Jungbannfuhrer jako najwyższy stopień. Członkowie Deutsches Jungvolk, oficjalnie Jungvolkjungen, byli również nazywani „Pimpfe”. Musieli przejść „test szczepień”, w ramach którego należało spełnić określone wymagania. Zaliczona próba została następnie wpisana do księgi występów DJ-a. Następnie można było zdobyć „Odznakę za osiągnięcia” niemieckiej młodzieży. Od 25 marca 1939 r. członkostwo w Deutsches Jungvolk stało się obowiązkowe.
źródło: Internet
-
Odznaka członkowska NSDAP (Mitgliedschaft Abzeichen NSDAP), wczesny wzór – III Rzesza
37,00 złNarodowosocjalistyczna Niemiecka Partia Robotników (niem. Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei, NSDAP) – niemiecka partia nazistowska. Zastąpiła istniejącą w latach 1919–1920 Niemiecką Partię Robotników (Deutsche Arbeiterpartei, DAP).
W latach 1933–1945 sprawowała w Niemczech totalitarną władzę. Rządy NSDAP charakteryzowały się terrorem politycznym, totalną inwigilacją, likwidacją opozycji i programem podboju Europy. Polityce podboju towarzyszyły ludobójstwa dokonywane w podbitych państwach (zwłaszcza w Polsce, gdzie zamordowano około sześciu milionów obywateli). Kierownictwo partii zostało uznane w procesach norymberskich za organizację przestępczą, a samej partii alianci zakazali działalności 20 września 1945.
Hierarchiczna struktura NSDAP była zbudowana według zasady wodzostwa. Członkowie NSDAP na co dzień nosili odznakę partyjną (ze swastyką), a gdy występowali oficjalnie, obowiązywał ich mundur w specyficznym kolorze jasnobrunatnym. Ludność miejscowa określała ich jako bażant złocisty (Goldfasan, czyli Chrysolophus pictus), a to właśnie z powodu munduru i złocistych odznak wyższych stopni partyjnych. W hierarchii partyjnej było 30 stopni służbowych od kandydata do Reichsleitera. Według etykiety partyjnej członkowie NSDAP byli określani jako towarzysz partyjny (Parteigenosse, Pg).
źródło: Wikipedia
-
Odznaka członkowska NSDAP-N (Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei Nordschleswig) – III Rzesza
37,00 złPartia nazistowska Północnego Szlezwiku, czyli obecnej Danii, która została założona w 1935 roku przez lekarza weterynarii Jensa Møllera – przewodniczącego mniejszości niemieckiej w południowej Jutlandii. Partia powstała na spotkaniu w Kilonii w 1935 roku po rywalizacji kilku grup i formacji partyjnych. Wszystkie zostały rozwiązane i po zebraniu weszły w skład nowej partii NSDAP-N. Fuzja nastąpiła za namową Berlina i uczyniła partię częścią niemieckiej partii macierzystej Rzeszy, podobnie jak inne formacje partii nazistowskiej mniejszości niemieckiej.
Od 1938 r. przywództwo NSDAP-N w mniejszości było niekwestionowane. Mniejszość była politycznie i kulturowo zorganizowana i ustosunkowana zgodnie z niemieckim modelem Rzeszy. Schleswigsche Kameradschaft odpowiadał niemieckiemu SA Rzeszy, a młodzież mniejszości była zorganizowana w Deutsche Jungen- und Mädschenschaft Nordschleswig według tego samego modelu co Hitlerjugend.
Organizacje rynku pracy były również zorganizowane na wzór nazistowski. Ta ideologiczna mobilizacja i sojusz były decydującym warunkiem wstępnym szeroko zakrojonej rekrutacji młodzieży z mniejszości do nazistowskiej służby wojennej. Aż do kapitulacji NSDAP-N była jedynym władcą mniejszości niemieckiej. Małe grupy opozycyjne, np Krąg Hadersleva wyszedł na jaw dopiero po wojnie.
Głównym żądaniem partii było przesunięcie granicy, aby południowa Jutlandia / Nordschleswig ponownie stała się częścią Niemiec. Powstała w ten sposób absurdalna sytuacja, że dwie partie nazistowskie – DNSAP i NSDAP-N stały się dla siebie najgorszymi przeciwnikami. Frits Clausen i duńscy naziści walczyli ze wszystkimi żądaniami rewizji granic, podczas gdy Jens Møller i mniejszość niemiecka, przeciwnie, nieustannie szukali wsparcia w Berlinie i Szlezwiku-Holsztynie dla ruchu granicznego.
Mniejszość niemiecka była ściśle zbudowana przez partię. Mniejszość została podzielona na pięć okręgów partyjnych, odpowiednio Haderslev, Aabenraa, Sønderborg, Tønder i Tinglev. Zostały one następnie ponownie podzielone na Ortsgruppen, a największe z nich ponownie na Zellen. Najmniejszą jednostką był blok. Struktura ta całkowicie odpowiadała strukturze Niemieckiej Partii Nazistowskiej i opierała się na zasadzie przywódcy, tj. że każda jednostka miała jednego kierownika, który był odpowiedzialny tylko na szczycie hierarchii.
Partia odegrała znaczącą rolę w związku z przyjęciem tysięcy niemieckich uchodźców m.in. Prusy Wschodnie, które pod koniec wojny znalazły się w Danii. Mniejszość i partia zorganizowały tzw. Flüchtlings-Hilfswerk, które zakwaterowały dużą liczbę niemieckich uchodźców w prywatnych domach. O utworzenie Flüchtlings-Hilfswerk Nordschleswig i całą organizację pracy dla uchodźców. zwłaszcza Anne Martensen (1896-1945) odegrała decydującą rolę jako przewodnicząca Wohlfartsdienst w Tinglev.
źródło: Internet
