Odznaka pamiątkowa czołgu 1921 (Kampfwagen-Erinnerungsabzeichen) – Cesarstwo Pruskie

Odznaka pamiątkowa dla załóg niemieckich wozów bojowych (niem. Kampfwagen-Erinnerungsabzeichen). To jedna z najrzadszych niemieckich odznak wojskowych z okresu I wojny światowej. Została ona podarowana 13 lipca 1921 roku przez ministra Reichswehry Otto Geßlera. Ponieważ Konstytucja Weimarska zabraniała tworzenia (nowego) odznaczeń i odznaczeń, nie miały one statusu Orderu ani odznaczenia, lecz uznawano je za odznaki pamiątkowe. Planowano to już w czasie wojny. Podobnie jak odznaka łodzi podwodnej, jest to odznaka bojowa. Nadawana był wyłącznie byłym załogom wozów bojowych, którzy brali udział w co najmniej trzech operacjach frontowych, zostali ranni lub wzięci do niewoli w czasie operacji lub dokonali szczególnego aktu odwagi. Z kolei inne dobrze znane odznaki wojskowe, takie jak Odznaka Pilota i odznaka pamiątkowa dla sterowców, były odznakami za osiągnięcia lub aktywność. Odznaka pamiątkowa wozu bojowego jest poprzedniczką odznaki bojowej czołgu Wehrmachtu, założonej w 1939 roku.

O odznakę pamiątkową wozu bojowego trzeba było wystąpić i zakupić ją na własny koszt. Najbardziej znanymi noszącymi byli późniejszy generał Waffen-SS Sepp Dietrich i Ernst Volckheim, jeden z ojców niemieckiej Panzerwehry.

Odznakę noszono w lewym dolnym rogu klatki piersiowej, w razie potrzeby pod Krzyżem Żelaznym I klasy. Jest to jedna z odznak, którą można było nosić również podczas pełnienia służby w Wehrmachcie.

źródło: Wikipedia