Medale i monety pamiątkowe
Monety i medale pamiątkowe III Rzeszy (wybijane w latach 1933–1939) stanowią specyficzny dział numizmatyki. Pełniły one funkcję nie tylko środka płatniczego, ale przede wszystkim silnego narzędzia propagandy, mającego na celu budowanie niemieckiej dumy narodowej i legitymizację nowej władzy.
-
Medal pamiątkowy za ratowanie życia 1937 (Rettungsmedaille 1937) – III Rzesza
45,00 złKopia medalu pamiątkowego za ratowanie życia (Rettungsmedaille) – niemieckie odznaczenie cywilne i wojskowe. Było to bardzo zaszczytne odznaczenie. Nadawano je osobom (zarówno cywilom, jak i żołnierzom, strażakom czy policjantom), które z narażeniem własnego życia i zdrowia uratowały inną osobę (np. z pożaru, tonącą, czy podczas wypadku). Medale za ratowanie życia mają w Niemczech długą tradycję sięgającą czasów pruskich. Kiedy naziści doszli do władzy, w 1933 roku przywrócono to odznaczenie, ale początkowo widniał na nim stary orzeł z czasów Republiki Weimarskiej (bez swastyki).
Oryginalnie medal był noszony na lewej piersi na charakterystycznej, jasnopomarańczowej wstążce z dwoma białymi paskami po bokach. Wersja gabinetowa została wprowadzona dekretem Adolfa Hitlera w 1937 roku. Zmieniono wówczas awers: wprowadzono nowego, państwowego orła z opuszczonymi skrzydłami, który na piersi ma tarczę ze swastyką. Odznaczenie to nadawano aż do końca wojny w 1945 roku.
-
Medal Pamiątkowy za wojnę 1939/1940 – III Rzesza
45,00 złJest to kopia. Bardzo ciekawy przypadek numizmatyczno-historycznego niezrealizowanego niemieckiego odznaczenia z czasów II wojny światowej: Kriegsdenkmünze 1939/1940 (Medalu Pamiątkowego za Wojnę 1939/1940). Prace nad tym medalem rozpoczęto latem 1940 roku, tuż po błyskawicznych i spektakularnych zwycięstwach Wehrmachtu w Polsce, Norwegii i – przede wszystkim – po szybkim upadku Francji. Część niemieckiego naczelnego dowództwa uważała, że wojna na kontynencie jest już praktycznie zakończona. Miał to być medal masowy, wręczany milionom żołnierzy w ramach świętowania Endsieg (Ostatecznego Zwycięstwa), stanowiąc odpowiednik Krzyża Honorowego nadawanego weteranom I wojny światowej. Kiedy konflikt rozszerzył się na Afrykę Północną, Bałkany, a pod koniec 1941 roku Wehrmacht utknął w morderczych walkach na froncie wschodnim (w tym poniósł klęskę pod Moskwą), mit szybkiego zwycięstwa upadł. Wobec perspektywy długiej, wyczerpującej wojny, wydawanie “medalu zwycięstwa” stało się absurdem, a projekt całkowicie porzucono. Z odznaczenia nigdy nie wydano ani jednej oficjalnej sztuki.
Oryginały to “białe kruki”: Przed anulowaniem projektu wyprodukowano jedynie bardzo nieliczne, prototypowe partie (tzw. Musterprägungen) w firmie E.F. Wiedmann we Frankfurcie nad Menem. Do dziś przetrwała zaledwie garstka takich próbnych egzemplarzy na całym świecie. Gdy pojawiają się na elitarnych zachodnich aukcjach domów militarnych, ich ceny potrafią przekraczać 1500–2000 dolarów.
